Niye bu kadar sinirlisin?
Bunu çözmene yardım etmek istiyorum.
Haydi, çabuk çabuk.
- Selam, Jenny. - Selam, Poppy.
- Poppy. - Bir dakikan var mı?
- Ne oldu? - Sanırım bir sorunum var.
- Gel, otur. - Sağ ol.
Sorun Nick, aslında...
Ne dediğimi anlıyor musun?
Anlıyor musun?
- Anlıyor musun? - Anlıyorum.
O, o...
Öyle, değil mi?
Bilirsin, o...
Bilirsin, onlar, onlar...
Öyle mi?
Değiller, değiller...
Değiller, anlıyor musun?
Üşüyor musun?
Gideceğimi söylediğimi biliyorum.
- Güzeldi. - O, o...
- Öyle mi? - Bilirsin, o...
Şimdi, o, o...
Hayır.
O, o...
- O ne? - O bir pislik.
Birkaçını ben de tanıyorum.
Haydi bakalım.
İşte bu kadar.
- Dediğimi anlıyor musun? - Evet, evet.
O, o...
O, o, bilirsin. O, o...
Bilirsin. O, o...
O, o...
- O öyleydi... - Öyle miydi?
Yapmazdı, bilirsin. Yapmazdı, yapmazdı.
Yapmazdı, ben, ben değilim.
Değilim. Ben, ben... O, o...
Bilirsin, o...
Bilirsin, onlar, onlar...
Dediğimi anlıyor musun?
Evet.
Anlıyorum.
Adın ne?
Hey?
- Haydi. - Nereye gidiyorsun?
- Taksi! - Bu benim için.
Haydi, tanrım.
Şuna bak.
Daha yeni tanıştık. Annem beni yabancılara karşı uyarmıştı.
- Nereye gidiyorsun? - En uzun yol, eve giden en kısa yoldur.
Sod kanunu.
- Gitti mi? - Tamam. Ne?
- Gitti mi? - Sakin ol.
- Ne? - Gitti mi?
Sen ne?
- Gitti mi? - Kim gitti mi?
- Lastik tomaklı adam. - Sen ne?
- Lastik tokmaklı adam. - Lastik tokmaklı adam.
Niye öyle demedin?
- Gitti mi? - Evet, evet. Hayır, gitti, gitti.
- Tanrım. - Onu gördüm. Kaçıyor.
Tabanları yağlıyor. Gitti.
Gitti. Kendine gel.
Peki.
Uygun bir yer buldun.
Salla bakalım.
Ben ne yapıyorum?
İşin bitti mi?
İyi misin?
Akşam yemeği yedin mi?
Hayır.
- İşte, al bakalım. - Hayır.
- Yiyecek bir şeyler için. - Hayır, sağ ol.
- Bu gece nerede yatacaksın? - Bir yatakta.
Tabii ki. Ne aptalım.
Ne?
Biliyor musun?
Evet.
Sıradaki, lütfen.
- Uyuyor musun? - Evet.
Neler yapıyorsun?
- Biraz şundan, biraz bundan. - Şöyle böyle.
Yuvarlanıp gidiyorum.
- Neredeydin? - Takılıyordum.
- Ciddiyim. - Ciddiyim.
Yürüyüşe çıktım.
Bir şeyler içmeye gidecektik.
Evet. Özür dilerim.
- Sana mesaj bırakmıştım. - Şarjım bitti.
- Peki günün nasıldı? - Günün nasıldı?
Harika, yer yerinden oynadı.
- Sınıfımda şiddet uygulayan bir öğrencim var. - Ne yapıyor?
- Şiddet uyguluyor. - Seni mi dövüyor?
- Diğer çocukları dövüyor. - Sen ne yapacaksın?
Heather ile konuştum.
Ufaklık.
Onları sevmelisin, değil m?
Evet, yoksa onları öldürürsün.
Bu gece nereye gittin?
İşte ebedi soru. Neredeydik? Nereye gidiyoruz?
Hayatın anlamı nedir?
Aya gidip geldim.
- Çabuk yürüyorsun. - İyi bacaklarım var.
Evet, harika bacakların var. Ama tipim değilsin.
- Bunlar harika bacaklar. - Git başımdan. Falına bakayım.
Çok güçlü bir çizgi görüyorum.
Bu senin saçmalık çizgin. Uzun boylu, koyu tenli, yakışıklı bir hergele görüyorum.
- Yanında pisliğin biri var. - Pislik mi?
- Evet. - Bakayım.
Evet, orada. Yakışıklı, değil mi?
- Tipim değil. - Hayır.
İyi adamlar nereye gittiler?
Burada saklanmıyorlar, değil mi?
Çık oradan, çık oradan her neredeysen. Hazırız ve bekliyoruz.
Cesaretleri yok.
- İyi misin, Nick? - Evet.
- Ne yapıyorsun? - Kitap okuyorum.
- Ne okuyorsun? - "Yuck!"
- "Yuck!" Güzel, değil mi? - Tam bir klasiktir.
- Nick, bu Tim. - Merhaba, Nick.
Merhaba.
Nick, geçen gün sana...
..."sosyal yardım uzmanı nedir" diye sorduğumda...
...ne dediğini hatırlıyor musun?
Sosyal yardım uzmanı zorda kaldığında sana yardım eder.
Sosyal yardım uzmanı zorda kaldığında sana yardım eder, evet.
- Doğru. - Evet, çok güzel.
Doğru. Düşündüm de...
...Tim'in seni daha iyi tanımasını nasıl sağlayabilirim?
Bütün sene boyunca çok şey öğrendin.
- Kesinlikle evet. - Öyle, değil mi?
Düşündüm de, Tim'e çalışmalarından bazılarını göstermen sorun olur mu?
- Hayır. - Bu iyi bir fikir.
Görmeyi çok isterim.
"Hayır, istemiyorum" mu demek istedin, "hayır, sorun olmaz" mı demek istedin?
- Hayır, sorun olmaz. - Ben de öyle düşünmüştüm.
Güzel, değil mi? Peki ne göstereceksin?
- Gel, otur buraya. Bak bakalım. - Sağ ol.
- Matematiğini göstermeliyiz. - Matematikte iyi misindir, Nick?
- İyi misin, tatlım? Yoruldun mu? - Şuna bakalım. Haydi.
- Bu ne acaba? - Bak.
- Geçen dönemdeki durumu. - Artı, artı, artı.
- Sayılarla arası çok iyi. - Çok güzel.
- Evet, gülen suratlar var. - Sonra görüşürüz, tamam mı?
- Görüşürüz. - Sağ olun, Bayan Stockman. Görüşürüz.
- Gülen surat, büyük gülen surat var burada. - Gülen surat, her tarafta artı var.
- Çok güzel. - Bunların hepsi geçen dönemden.
- Fena değil. - Bu dönem de böyle iyi mi?
Evet, biraz bozuldu, değil mi?
- Öyle mi? - O kadar iyi değil.
- Çözeriz ama. - Tabii ki.
Başının belada olmadığını biliyorsun, değil mi Nick?
- Evet. - Evet.
Kimse sana karşı uzun süre kızgın olmaz.
Ama sen son zamanlarda biraz sinirlisin, değil mi?
Evet.
- Neye sinirlendin? - Bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Evde durumlar nasıl?
İyi.
- Annenle aran iyi mi? - Evet.
Evet.
- Annenle iyi anlaşıyorsunuz, değil mi? - Evet.
- Eve başka gelen oluyor mu? - Hayır.
Hayır mı? Peki annenin arkadaşları?
Annenin erkek arkadaşı var mı?
Evet, var.
Var mı? Adı ne?
Jason.
Jason...
Jason iyi biri mi?
Hayır.
Seni o mu sinirlendiriyor, Nick?
Evet.
Bu iyi değil, değil mi?
Boş bir kağıt verir misiniz, Bayan Cross?
Evet, tabi, bir tane ayarlarız.
- Güzel resim çizebiliyor musun, Nick? - Evet.
Tamam.
- Haydi bakalım. - Sana kalem de verelim.
Al bakalım.
Şunu al, Nick. Bana bir ev resmi çizmeni istiyorum.
Yapabilir misin?
- Evet. - Evet.
Ben de öyle düşünmüştüm.
Bu annen, yatak odasında.
- Peki bu kim? - Jason.
Jason burada. Burası neresi?
- Oturma odasında. - Oturma odasında.
Hepiniz farklı odalardasınız, değil mi?
Niye Jason ile aynı odada değilsin?
- Çünkü bana iyi davranmıyor. - İyi davranmıyor. Ne yapıyor sana?
Beni dövüyor.
- Seni dövüyor. - Evet.
Bu hoş değil, değil mi Nick?
- Tanıştığımıza çok sevindim. - Evet, ben de.
Teşekkür ederim. Sanırım düzelir.
- Tabii ki. - Evet.
- İyi bir öğretmeni var. - Öyle mi? Nerede? Göremiyorum.
- Şu an ona bakıyorum. - Çok teşekkür ederim.
- Ona daha sonra da bakmak isterim. - O da sana tekrar bakmak ister.
Gerçekten mi? Güzel.
- Bize telefon numaranı ver. - Tamam, yazıyorum.
Bu da bir başlangıçtır.
Al bakalım.
- Çok teşekkür ederim. - Rica ederim.
- Hoşça kal. - Görüşürüz.
İyi misin? İyi bir hafta geçirdin mi?
- Evet. - Senin için iyi olmuş.
Burası kokuyor.
Köpeğin olduğunu bilmiyordum.
Hayır, köpek değil. Az önce ders veriyordum.
- Biraz kokuyordu galiba, değil mi? - Öyle de denebilir.
- Köpeğin var mı? - Hayır, apartman dairesinde kalıyorum.
Acımasızca olurdu, değil mi? Köpeğim olsun isterdim. Hiç köpek besledin mi?
- Anne ve babanın köpeği var mı? - Babam vefat etti.
Başın sağ olsun.
- Annenle aranız nasıl? - Aramız yok.
Anne ve babanla mı yaşıyorsun?
Hayır.
Kaç yaşındayım sanıyorsun, 12 mi?
- 22, 23? - Seni sevdim.
Kalabilirsin.
30 yaşındayım.
Yaş kemale erdi artık.
Yalnız mı yaşıyorsun?
Hayır. Oda arkadaşım var.
10 yıldır birlikteyiz. Aramız iyi, sağ olsun.
- Uzun süre olmuş. - Çok güzeldir. Onu seviyorum.
Onu seviyorum, ne demek?
Onu seviyorum demek. O da beni seviyor. Birbirimizi seviyoruz.
Yani, siz...
Ne?
Evet, doğru. Öyleyiz.
- Bu senin için sorun olur mu, Scott? - Hayır, beni ilgilendirmez.
Bence de öyle.
- Tamam, aynaları kontrol et. Enrahah. - Evet, ediyorum, ediyorum.
Sinyal ver ve kapıya vur. İçeri girmek istediğini bilsinler.
Kapıya vur, tamam. Debriyaja bas, birinci vitese tak.
Tamam, kalkmadan önce yolu kontrol et. Tamam, dur.
- Ne? - Vitesi boşa al.
Vitesi boşa al, el frenini çek.
Direksiyondan elini çek, ayağını pedaldan çek, kontağı kapa.
- Daha başlamadım. - Ben durdum.
- Şimdi niye durduğumu söyle. - Başın mı ağrıyor?
Hayır. Evet, başım ağrıyor ve niye ağrıdığını söyle.
Bilmiyorum. Adet mi görüyorsun? İpucu ver.
Düşün. Baştan aşağı. Baştan aşağı.
- Çizmen, Poppy. Çizmen. - İşte başladık.
Sana her hafta "lütfen ayağına uygun bir şeyler giy" diyorum.
Ve sen her hafta bu aptal çizmeleri giymekte ısrar ediyorsun.
- Evet, özür dilerim. - Bu nedir, biliyor musun?
- Bu kibir güvenlikten önce gelir demektir. - Doğru.
"Özür dilerim, Bayan Jones. Üzgünüm. Poppy çocuğunuzu öldürdü...
...ama merak etmeyin, kendisi seksi ve baştan çıkarıcı çizmeleriyle harika gözüküyor."
- Geceleri beni mi hayal ediyorsun? - Hayır.
Bundan emin misin?
Derse devam edebilir miyiz?
Çizmelerin konusunda bir şey yapacak mısın?
Sanmıyorum. Güzeller. Çok rahatlar.
Birçok kişi yüksek topuklarla araba sürüyor.
Peki, o zaman. Kafanın dikine git.
Evet, tamamdır.
Yolun ortasının solunda kal. Enrahah. Enrahah.
Bu viraja geldiğimizde ne yapıyoruz?
- En kötü ihtimali düşünüyor musun? - Solda kalıyoruz.
Bir tır bekliyoruz, tamam mı?
- En kötüsünü bekle. - En kötüsünü bekliyorum.
- Gaza bas. Gaza bas. - En kötüsünü bekliyorum.
- Gaza bas.
- Tır geliyor, eğ kafanı! - Poppy, ellerini direksiyona koy...
...ve gözlerini yoldan ayırma!
- Tır geliyordu, Scott. - Tır gelmiyordu.
- Bu yaptığın aptalcaydı, Poppy. - Ufak bir şey...
- Gaza bas. Gaza bas. - Özür dilerim. Özür dilerim.
- Gaza basıyorum. - Virajdan çık. Gaza bas.
Tamam.
- Poppy. - Evet?
Sırf aptalca bir şaka yapasın diye...
...ikimizin de hayatını tehlikeye atmana izin vermeyeceğim.
Şaka yapmak istiyorsan, istediğin buysa...
...burada otururum ve benle istediğin şekilde dalga geçebilirsin, bundan memnun olurum.
Saatte de 22,50 Sterlin alırım, senin paran.
- Yeterince büyüdüm. Bunu kaldırırım. - Öyle mi?
Ama kendini, beni ve diğer insanları sırf zevk için...
...tehlikeye atmana izin veremem.
Dalga geçmiyordum, Scott.
- Özür dilerim. - Dokunma! Dokunma bana!
Tamam, yeter. Çık dışarı!
- Ne oldu şimdi? - Yolcu koltuğuna otur.
- Niye? - Ders bitti. Seni eve götürüyorum.
Yani her şey bitti, öyle mi?
Tamam o zaman.
Merkezle konuş, sorduklarında sana ders veremediğimi söylersin.
Lanet olsun!
Sakin ol, Scott. Sorun yok. Sorun yok.
Haydi gidelim o zaman. Zaten bana yeterince pahalıya patladı.
Senden sadece bir yetişkin gibi davranmanı istiyorum.
Nasıl? Senin gibi mi, Scott?
Bu müzikallerdeki arabalara benziyor.
- Şimdi ne oldu? - Şoför koltuğuna geçer misin lütfen.
Daha önce hiçbir öğrencimi bırakmadım.
Sinirin bitti mi şimdi? Kararını ver artık.
Biraz yürümek, temiz hava almak ister misin?
Hayır mı? Tamam o zaman.
Aynaları kontrol et.
Geçen hafta bıraktığın öğrenci ne oldu peki?
Bu sabah sınavı geçti.
- İyi o zaman. - Hak etmemişti.
Çok kabaydı. Teşekkür bile etmedi.
Bilmiyorum, bazıları çok fazla kaldıramıyor.
- Hep şu küçük şeyler. - Doğru.
Enrahah.
Yolun ortasının solunda kal.
Araba kullanırken şaka yapabilirsin, ama o zaman kaza yapar ve gülerek ölürsün.
Eğer öleceksen, ölmenin en güzel yolu budur bence.
- Ölümden korkuyor musun? - Hayır, ölümden korkmuyorum.
Ölmekten korkuyorum. O yüzden uyandım.
- Ne zaman uyandın? - Uzun zaman önce.
- Alarmı kim kurdu? - Ben.
- Gözlerimi açtım ve gördüm. - Peki ne gördün?
Roma yanarken gülebilirsin ama, inan bana Poppy, Roma yanıyordur.
Eğer uyanmazsan, yanıp kül olursun.
Etrafına bak. Ne görüyorsun? Mutluluk görüyor musun?
İnsanlara mutluluk getirmek gibi bir çaba görüyor musun? Hayır. Hayır.
Cehalet ve korku görüyorsun.
Çok kültürlülük hastalığını görüyorsun.
Çok kültürlülük nedir?
Çok kültürlülük kültürsüzlüktür.
Peki kültürsüzlük niye istenir?
Çünkü müşterek istek azalsın istenir.
Amerikan rüyası hiç yaşanmadı.
Amerikan kabusu şu anda burada.
Washington Anıtı'na bak.
Yerden yukarı 555 fit, yerden aşağı 111 fit uzunluğunda.
555 artı 111, 666 eder.
666, Poppy. 666.
Yolun ortasının solunda kal.
Ailenin tek çocuğu musun, Scott?
Enrahah. Aynaların hepsini kullan.
Hızına dikkat et.
Gelecek hafta aynı saatte mi?
- Tabii ki. - Tabii ki.
Mutlu kal.
- Haydi Suzy. - Merak etme, gelecek.
Helen bizi saat kaçta bekliyor?
- Dörtte orada olmamızı istedi. - Delirecek.
Yapacak bir şey yok. Delilik ailede var.
Dersin nasıldı?
Bilmiyorum. Karanlık.
- Karanlık ne demek? - Gece gibi karanlık.
Seni taciz etmedi, değil mi?
Hele bir denesin.
Vites kolu yerine dizine dokunmalar, eski numaradır.
Hayır.
İyi misin, Poppy?
Evet. Sanırım Helen için endişeleniyorum.
Gerçekten mi? Nasıl yani?
- Yıllar önce gidip onu görmeliydim. - Evet, aileler.
Suzy geldi.
Geldik.
- Merhaba. - İyi misiniz?
Şuna bak. Ağaca dikkat et.
- Ayağa kalkmak güzel bir şey. - İyi misin, Poppy?
- İyi misin, Jamie? - Suzy, kardeşinin yeni motosikletine dikkat et.
- İyi misin, Jamie? - İyi misin?
- Evet. - Uzun zamandır görüşmedik.
- Evet, uzun zamandır görüşmedik. - İyi misin, Suzy?
- İyi misin, Jamie? - İyiyim.
Bunlar sana.
- İçecek bir şeyler de var. - Çok teşekkür ederim. Çok güzel.
- Tamam. Bunları sizin için yukarı çıkarayım. - Harika, Jamie. Çok teşekkür ederim.
- Çok güzel, değil mi? - Sanırım barbekü yapacağız.
Bu da nereden çıktı, Suze?
- Koş bakalım, Jamie. - Evet.
Bunları bir yere koyayım, değil mi? İyi fikir. Eğleniyor muyuz?
- Evet. - Ayakkabılarını çıkar, Suzy.
- Tamam! - Sen de, Poppy.
Sizi tura çıkarayım. Burası alt kat tuvaleti.
- Ben şarap mahzeni sanmıştım. - Keşke.
Buradan oturma odasına geçiyoruz.
İşte! Evet, mavi ve gümüş karışımı renkleri tercih ettik.
Öyle mi, Jamie? Çok güzel, değil mi Suze?
- Burası yemek masası. - Harika.
Normalde bir sandalye daha olur. Ama bugünlük dışarıya koyduk.
- Tilkiler için mi? - Evet.
- Geçen hafta başımıza gelmişti, değil mi? - Evet, sürülerdi.
Gerçekten mi?
Çok güzel, Helen. Parmakların yeşile dönmedi mi?
- Sigara içsem olur mu, Helen? - Sanırım.
Külleri küllüğe atar mısın, lütfen?
Iskalamamaya çalışırım.
- Antrenmanlısın. - Gelin de güllerimi görün.
- Harika. - Geçen sene bu zamanlar ekmiştim.
- Haydi canım. - Güzel büyüdüler.
Büyük bir çalı olmalarını istiyorum.
- Çok güzel kokuyorlar. - Öyle değil mi?
Lavantam. Gübreye kattım.
- Tam yerine koymuşsun. - Biraz bakım gerektiriyorlar.
Pislik de oluyordur, değil mi?
Merhaba, neşelen. Hiç olmayabilir de.
Camgüzelleri de iyi büyüdü. Güzel çiçekler.
- Bu aralar hep camdaydılar, değil mi? - Gelecek sene bunlardan daha çok ekeceğim.
- Berbat gözüküyor. - Sağ ol, Suzy.
- Okaliptüs. - Zoe.
Sakız ağacı!
- İnsan anılarını hatırlıyor, değil mi? - Evet, kokusu
İyi günler, nasılsın?
- İçelim. - Şerefe, Jamie. Dur, yardım edeyim.
- Herkese şerefe. - Şerefe.
Annemle konuştun mu?
Evet, geçen Pazar konuştum. İyiymiş.
- Harika. Geliyor mu? - Evet.
Nereden geliyor mu? Frengi mi?
- Onunla en son ne zaman konuştun, Suzy? - Boş ver, gitsin.
- Onu aramalısın. - Onunla konuştum.
- Çok heyecanlılar. - Tabii öyleler.
Bebek doğunca gelecekler.
- Eşinin akrabalarıyla anlaşabiliyor musun, Jamie? - Evet, olduğu kadar.
- Babamla da anlaşıyordun, değil mi? - Zaman zaman sohbet ederdik.
- Öyle mi? - Bizim yaptığımızdan fazla.
Kız kardeşinin bebek sahibi olması komik mi?
- Evet, biraz garip. - Hayır, gayet doğal.
- Ben halayım. - Öyle mi?
- İki yeğenim var. Erkek kardeşimin çocukları. - Çok güzeller.
- İdare ederler. - Tekme atıyor.
Harika. Merhaba küçük adam. Teyzen konuşuyor.
Diğer teyzen de burada, Suzy Teyze. O da bir şey söylemek ister mi?
- Adını ne koyacaksınız? - Evet, isim seçtiniz mi?
- Söylemeyecektik, değil mi? - Şimdilik kimseye söylemiyoruz.
- Haydi, sırrınız bizde güvende. - Hayır, kötü şans getirir.
Adı Nathan.
Çok güzel.
- Nathan mı? - Evet.
- Çok güzel bir isim, Helen. - Ailede başka Nathan var mı?
- Hayır. - Hayır, bizim hoşumuza gitti.
Önemli olan da bu.
- Nathan Lightfoot. - Evet, Suzy, Nathan Lightfoot.
Nathan Lightfoot Esquire.
- Sıkıcı. - Onu dikkate alma.
- Almıyorum. - Şerefe. Şerefe, Nathan.
- Sana bir tane daha getireyim mi. Suzy? - Evet, teşekkür ederim, Jamie.
Buldum. Haydi PlayStation oynayalım, Jamie.
- Evet. - Evet.
- Evet, çalıştırayım. - Hayır, Jamie.
- Zoe'nin en sevdiği bu, değil mi? - Evet, bir türlü doyamıyorum.
- Hangi oyunlar var? - Sonic The Hedgehog, Splinter Cell.
- Güzel. - Şimdi buna başlayamayız.
- Niye? - Çok geç oldu.
Öyle mi? Saat kaç?
- Beş dakikalığına. - Hayır.
- Haydi, oynayalım. - Jamie, bırak dedim.
- Sakin ol, hayatım. - Otur.
Tanrı aşkına.
Hayatımın derdi, PlayStations.
- Sende de mi var? - Hayır, okuldaki çocuklar.
Sıra altından böyle yapıyorlar, değil mi?
- Sınıfta hep el koyuyorum. - Öyle mi?
- Şaşırtıcı. - Bu çok hoşlarına gidiyordur.
- Sabaha oynarız o zaman. - Evet, yürüyüşe çıkmadan önce.
Daha da büyüyeceğimi düşünmek inanılmaz bir şey.
- Sadece 10 hafta kaldı. - Heyecan içindeyiz.
Kızlar, bu durum sizin de çocuk sahibi olmayı istemenizi sağlamıyor mu?
- Hayır aslında. Ya sen, Zoe? - Korkarım hayır. Saygım sonsuz ama.
Sen bebek istersin ama, değil mi Poppy?
- Hayır, sağ ol. Daha yeni kebap yedim. - Hemen demedim. Vakti gelince.
Belki. Kim bilir?
35 yaşında anne olmak yüksek riskli kabul edilir.
- Bana bir şans ver, daha 30 yaşındayım. - Sadece beş yıl kaldı.
- Plan yapmak lazım. - Beş yıllık planlar mı? Stalin gibi mi?
- Ne zaman ev sahibi olmayı düşünüyorsun? - Önce bir adım atmam lazım.
- Ev kredisi almalısın. - Acele etmek istemiyoruz.
- Tasarruflarınızla yatırım yapmalısınız. - Ben tasarruflarımı yastık altında tutuyorum.
- Bireysel emekliliğin var mı? - Şaka yapıyor olmalısın.
- Senin bireysel emekliliğin var mı? - İkimizin de var, değil mi Jamie?
- Evet. - Harika. Yürütecin de var mı?
- Hayatı ciddiye almalısın, Poppy. - Öyle mi?
Ne kadar eğlenceli de olsa her gece sarhoş olup eğlenemezsin.
Her gece sarhoş olmuyorum. Oluyor muyuz?
- Hayır, artık o bir yetişkin, senin ablan. - Maalesef.
- Sorumluluk almalısın, Poppy. - Tamam, sakin ol.
Sakin olmayacağım.
Sadece senin mutlu olmanı istiyorum, o kadar.
Mutluyum.
- Mutlu olduğunu sanmıyorum. - Mutluyum.
Hayatımı seviyorum. Tamam, bazen zor oluyor ama bu da hayatın bir parçası, değil mi?
Çok iyi bir işim var, şahane çocuklar, güzel bir daire, ev arkadaşım var.
Çok iyi arkadaşlarım var. Özgürlüğü seviyorum. Şanslı bir bayan olduğumu biliyorum.
- Tamam, yüzüme vurmana gerek yok. - Neyi yüzüne vuruyorum?
- Ne demek istediğini biliyorum. - Ne demek istiyorum?
- Benim kolay yolu seçtiğimi düşünüyorsun. - Hey.
Dur bir dakika, Helen. Öyle demedi.
- Öyle demek istedi. - Hayır, sen hayatından memnun değilsin.
- Tamam, Suze. - Bu doğru değil.
- Niye herkesi kontrol etmeye çalışıyorsun? - Çalışmıyorum. Çalışmıyorum.
- Her neyse. Beni sıkıyorsunuz. - Kes şunu, Suzy.
Niye hepiniz bana saldırıyorsunuz? Bu hiç adil değil.
- Sana saldıran yok, Helen. - Sana saldırmıyorlar, Hel.
- Tanrım. - Zavallı.
- Suzy! - Özür dilerim.
- Bir dakika içinde kendine gelir. - Evet.
Hormonlar yüzünden.
- İyi misin? - Evet.
- Oynamak ister misin, Jamie? - Evet, evet.
Hayır, en iyisi sabahı bekleyelim.
Bence hepimiz yatalım. Geç oluyor.
Tamam o zaman.
Jamie, yukarı çık ve Suzy'nin yatağını hazırla.
- Yorgun görünüyorsun Suzy. - O hep öyle gözükür.
Suratım öyle.
Barbekü için sağ ol, Helen. Jamie.
- Her zaman. - Harikaydı.
Teşekkür ederim.
Yarın deniz kenarında yürüyüşe çıkarız. Harika olur.
İyi ol.
Dikkat et, Poppy. O ayakkabılardan endişe ediyorum.
- Endişelenme. Çok yüksek değil. - Poppy, duvardan in.
Deve güreşi oynayalım mı?
Suzy, yapma. Yapma, dur artık.
Söyleseydin sırtına çıkmazdım.
İyiyim. Sen nasılsın? Hafta sonu iyi miydi?
Dün gece uzundu galiba, değil mi?
Ben de bunu duymak istiyordum. Aferin.
Bir ara çıkmak ister misin benimle?
Cuma nasıl olur? Beni araya sıkıştırabilir misin?
Devam et. Ben içmiyorum.
Ama...
Peki, sadece bir tane.
Evet, öyle bir şey.
Tamam o zaman. Görüşürüz o zaman, zaman, zaman.
Tamam. Görüşürüz, denizci. Hoşça kal.
Scott!
Suzy, kardeşinin penceresini kapa.
Bu da neydi böyle?
Fikrim yok.
Biraz garip.
Öyle, değil mi?
- Dürüst olmak gerekirse beni korkutuyor. - Evet.
Çay vaktinde ne yapacağız?
- Dışarıdan sipariş edelim. Ne istersiniz? - Çin yemeği!
Merhaba, bak kim burada. Küçük domuzcuk.
- Sen mi ısmarlıyorsun? - Hayır.
- Tabii ki hayır. - Merak etme, biz hallederiz.
- Anne ve baba. - Ben hangisiyim?
- Baba tabii ki. - Baba olmaktan nefret ediyorum.
- Bayılıyorsun. - Bırak beni, Poppy.
Gökyüzü ne güzel.
Al bakalım.
Sağ ol.
Nerede kalmıştık?
Seni buraya getiren nedir?
- Bir kızla tanıştım. - Çok iyi.
- Evet. - Nasıl biri?
- Ondan bahsedemem. - Niye ki?
- Bu bir sır. - Ben sır tutabilirim.
- Ama bu benimle onun arasında. - Öyle olsun. Israr etmiyorum.
- Kim o? - Söyleyemem.
Güven bana.
O bir öğretmen.
- Öyle mi? - Çok güzel biri.
Ondan şimdiden nefret ettim.
Gözlerin ne güzel.
- Sağ ol. - Rengi güzel.
- Gerçekten mi? - Evet.
Kendim seçtim.
- Öyle mi? - Evet.
- Nereden? - Pazardan.
- Şaka mı yapıyorsun? - Hayır.
İyi bir alışveriş yapmışsın.
- Senin bir tanesi de güzel. - Öyle mi? Bir tane mi? Hangisi?
- Şu. - Bu mu?
- Özellikle o güzel, değil mi? - Öyle.
Ama diğerini de üzme.
- Hayır, o idare ediyor. - Öyle mi?
- Evet, bu konuyu konuştuk. - İyi.
Kötü zamanları atlattı. Neyse, onun da kendi yetenekleri var.
- Öyle mi? - Evet.
- Nedir? - O kadar çok ki.
- Hokkabazlık yapabiliyor. - Belli.
Evet, söylemeye gerek yok. İstenildiğinde kırpılabiliyor.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Görelim. - Emin misin?
- Evet. - Çok korkutucudur.
- Olsun. - Tamam, hazır mısın?
Evet.
İyiymiş!
- Bu da ona katılmaya çalışıyor. - İzin verme.
Vermiyorum. Neyse, o zaten güzel.
- Öbürü de güzel. - Bundan paçanı kurtarmaya çalışma.
- Özür dilerim. - Önemli değil.
- Şerefe. - Şerefe.
Tekrar.
Bu güzel.
Güzel.
İşte geldik.
Fakirhaneme hoş geldin.
Sağ ol.
- Çok yüksekte değil misin? - Evet.
Evet. Yukarıda havalar nasıl?
İdare eder.
Böylesi daha iyi.
- Sanırım yanıyorsun sen. - Evet, yanıyorum.
Evet, öyle düşünmüştüm.
Genelde haklı olurum.
- Ama bu benim işim değil. - Hayır, bu konuda çok iyisin.
Biliyorum.
Gizli yetenekler.
İşte buna alışveriş denir.
- Öyle mi? - Öyle.
Bir, iki, üç.
- Ben de biraz yanıyorum. - Öyle mi?
Evet.
- Belki bunun faydası olur. - Haklı olabilirsin.
- Peki ya bu? - Evet, ve bu. Devam et.
Tamam.
Hoşuma gitti.
Harika.
- İçerisi nasıl? - Fena değil.
Gidip çay demleyeyim.
Harika.
Derse geç kalacağım.
- Seni götüreyim. - Götürür müsün?
Evet.
- Bu senin yanında daha çok kalacağım demek. - Çok teşekkür ederim.
Bir şey değil.
- Okula ne zaman dönüyorsun? - Gelecek hafta.
- Annesiyle işi halledebilecek miyim bakalım. - Evet, bence düzelecek.
Düzelecek.
Merhaba.
Selam.
Hayatından memnun musun?
Büyük bir soru oldu.
Öyle, değil mi?
- Futbol mu oynuyorsun? - Evet, her hafta beşe beş.
- Salonda mı, sahada mı? - Sahada.
- İşte geldi. - Tam vaktinde geldik.
- Niye hiç takı takmadın? - O tarz bir gündeyim.
Bu gece bir şey yapıyor musun?
Evet, arkadaşımın otuzuncu yaş günü. Bir barda kutlayacağız.
- Harika. - Siz ikiniz ne yapıyorsunuz?
- Sinema. - Evet. Film seyredeceğiz.
- Patlamış mısır. - Karanlıkta oturup el ele tutuşacağız.
Evet, sarılmak yok.
Sen buradasın diye öyle diyor.
Normalde onun çok üzerine düşerim.
- Seni suçlayamam. - Çok tatlı biri.
Öyle, değil mi?
- İşte burada. - Tanıştığımıza memnun oldum, Zoe.
- Ben de tanıştığımıza memnun oldum. - Tanıştığımıza memnun oldum, Zoe.
- Evet, her neyse. - Bu gece iyi eğlenin.
Haydi.
Merhaba, Scott. Bu Tim. Bugün bizimle gelecek.
- Şaka yapıyorum. - Merhaba.
- Herkesi kazanamazsın. - Öyle gözüküyor.
- Görüşürüz. - Seni ararım.
- Öyle mi? - Evet.
Güzel.
Pazar günü ne oldu, Scott? Durup bir merhaba deseydin.
Neden bahsettiğini bilmiyorum. Pazar günü Stevenage'daydım.
Stevenage mı? Komik, ikizin var herhalde.
Bütün gün oradaydım. Annemle ilgileniyordum. Teyzem ölüm döşeğinde.
- Bunu duyduğuma üzüldüm. - Önemli değil.
- Sana inanmıyorum, Scott. - Sana kalmış, gece yarısına kadar oradaydım.
Sanmıyorum, tatlım.
Konsantre ol, Poppy. Konsantre ol. Ne yaptığıma bak.
Şimdi sinyal vereceğim. Şeridimi koruyorum. Kavşaklarda şerit değiştirilmez.
Tamam mı? Şerit değiştirilmez, tamam mı?
Diğer sürücüler ve kendin için sorumluluk alırsın ve şerit değiştirmezsin, tamam mı?
Burası bir kavşak. Konsantre ol, dikkat et. Güzel. Teşekkür ederim.
Öyle mi? Bu bir istek miydi, talep miydi?
Bana delikanlılık mı tasladı? Bana hareket mi yaptı?
- Yoksa rica mı etti? - Etti mi?
Hayır, etmedi. Kavşaklarda ne olur, görüyor musun?
Kavşaklarda şeridini koruyup devam edersen bir şey olmaz.
Kurallara uyup her şeyi olması gerektiği gibi yapmalısın.
Her kurala uy.
Ama bencil olup kuralların dışına çıkarsan başın belaya girer.
Ve tehlike olur. Ne demek istediğimi anlıyor musun?
Kavşakta şeridini koruyamayan birini beklemeyeceğim.
Beklemiyorum.
Her tarafta kameralar var.
Her gittiğin yerde seni izliyorlar.
Seni görüyorlar. Seyrediyorlar. Her gittiğin yerde.
Şuraya bir bak. Kokuyor. Haydi. Ne bekliyorsun?
- Peki. - Tanrım. Bak, bir kamera daha.
Sürat kamerası. İnsan buna niye ihtiyaç duyar?
Yolun gerisinde uyuşturucu satan iki adam var...
...ve sen sürat kamerası koyuyorsun. Sürat kamerasını ne yapacaksın?
Beklersin.
- Beklersin! - Sakin ol.
Haydi, sür arabayı.
Deve kullanmıyorsun, tamam mı? Burası da çarşı değil.
Bu ülkede kurallarımız vardır. Düzenlemelerimiz vardır. Bunlara uy.
Geri zekalılar!
Aynanı, koltuğunu kontrol et. Rahat otur.
- Hayır, sanmıyorum. - Emniyet kemerini tak.
- Bir yere gitmiyorum. - Ne demek istiyorsun?
Ders verecek halde değilsin.
Ben öğretmenim. Sen öğrencisin.
- Sakinleşmen lazım. - Sakinim.
- Bu şekilde araba kullanamazsın. - Benim araba kullanmamla ilgili yorum yapamazsın.
Eğer beni, kendini ve diğer tüm insanları tehlikeye atıyorsan...
- ...yorum yapabilirim. - Sorun ben de değil, onlar da.
Bu saçmalık. Hepsi saçmalık. Yeter, istemiyorum.
- Dersin bitmesini mi istiyorsun? - Evet, öyle.
Artık bana ders vermeni istemiyorum. Üzgünüm.
Tamam, muhteşem. Yolcu koltuğuna bin de seni evine götüreyim.
Hayır, hiç sanmıyorum. Ben kullanacağım.
- Hayır, kullanmayacaksın. - Kullanacağım.
Poppy, eğer bu bir dersse kullanamazsın.
Sen araba kullanamazsın, tatlım.
İki seçeneğin var. Ya ben kullanırım, ya da eve yürürsün.
Yürümek sorun değil, ama bu arabayı kullanmana izin veremem.
- Bana engel olamazsın. - Evet, olurum.
- Poppy, anahtarları ver. - Hayır.
- Arabamın anahtarlarını ver. - Hayır, hiç sanmıyorum.
Bir kez daha soracağım. Lütfen arabamın anahtarlarını ver.
- Üzgünüm, veremem. - Şu lanet arabanın anahtarlarını ver...
- ...seni fahişe! - Bırak beni!
- Ver şunları. - Bırak beni! Bırak beni!
- Ver şunları diyorum. - Bırak beni! Benden uzak dur!
- Şu lanet anahtarları ver! - Bana dokunamazsın, Scott.
- Şu lanet anahtarları ver! - Bana dokunamazsın. Kontrolden çıktın.
- Şu lanet anahtarları ver! - Kontrolden çıktın.
- Ver şu...
Polis çağırıyorum. Polis çağırmamı ister misin?
İster misin?
Tamam. Sakinleşelim o zaman, tamam mı?
Tamam. Buradaki huzuru bozuyoruz.
Sadece arabama binip gitmek istiyorum.
- Üzgünüm, öyle bir şey olmayacak. - Tanrım!
Yine aynı şeyi yapıyorsun. Pes etmiyorsun, fahişe!
- Yardıma ihtiyacın var. - Bana acıma.
- Sana acımıyorum. - Evet, bana hep acıyorsun.
İstediğin hep buydu. Amacın buydu.
Oynadığın oyun bu.
Beni kışkırttın. Beni tahrik ettin. Beni okşadın. Beni baştan çıkardın.
Benimle flört ettin. Beni avucuna aldın.
Uzun topuklu çizmeler, mini etekler, dekolte kıyafetler giydin.
Göğüslerini gösterdin, saçlarını dağıttın.
Vites kolu ile oynadın. Bana yalan söyledin.
Hep kendini düşünüyorsun. Tüm dünya sırf senin etrafında dönmeli.
Ben sürüş öğretmeniyim. Sadece işimi yapmak istiyordum.
Senin araba kullanmayı öğrenmek gibi bir niyetin yoktu. Aklında tek bir şey vardı.
Beni baştan çıkarmak. Niye? Çünkü sana hayran olunmasından hoşlanıyorsun.
İstenilmekten hoşlanıyorsun. Ve böyle davranıyorsun.
Kapında beni başıboş bırakıyorsun...
...çekip gidiyorsun, erkek arkadaşınla yatıyorsun, kız arkadaşınla yatıyorsun.
Ve o küçük sarı arabanla etrafta dolaşıyorsun.
Scott.
Haydi.
Eve gitmek istiyorum.
Bundan eminim.
Hepimiz istemiyor muyuz?
Bak ne diyeceğim.
Gel, oturup bunu konuşalım.
Arabada otururuz.
Sohbet ederiz, tamam mı?
Tamam mı?
Sonra sana anahtarlarını veririm.
Seni üzdüysem özür dilerim, Scott.
Keşke seni mutlu edebilsem.
Mutluydum.
Tamam.
Ve geçen Pazar Stevenage'daydım.
- Tabii. - Anneme sorabilirsin.
Gelecek hafta aynı saatte mi?
Üzgünüm, Scott.
Al bakalım.
Çantamı alayım, tamam mı?
Ben iyi bir sürüş öğretmeniyim.
Evet, biliyorum.
Kendine iyi bak, Scott.
O senin erkek arkadaşın mıydı?
Önceden de?
Öyle miydi?
Sigarayı bırakmalıyım.
İyi fikir.
Ben neyi bırakayım?
İyi olmayı bırakabilirsin.
Cidden, herkesi mutlu edemezsin.
Denemekten bir zarar çıkmaz, değil mi? Dünyaya bir gülücük getirmekten.
- Haydi, Poppy. - Biliyorum. Biliyorum.
Bence yine de polise gitmeliyiz.
Hayır, bunun ona faydası olmaz, değil mi?
Bilmiyorum.
- Biliyor musun? - Ne?
- Şanslıyız, değil mi? - Evet, öyleyiz.
İnsan kendi şansını kendi yaratır, değil mi?
Bazılarımız öyle. Bazılarımız ise tüm fırsatları kaçırır.
Yetişkin olmak zor değil mi?
Evet. Uzun bir yolculuk gibi.
Vardığımızda bana haber ver.
Merak etme, söylerim.
Sen kürek çek, ben de gülmeye devam edeyim.
Vardık mı?
Daha çok yolumuz var.
Giderek daha iyi oluyoruz, değil mi?
Merhaba. Beni özledin mi?
Bunu duymak güzel.
Bir kabus. Evet.
Hala hayattayım da...
Uzun hikaye.
Gölde Zoe ile birlikteyim.
Evet.
Banyoyu su bastı.
Ama sorun yok. Bir sandal bulduk.
Komiksin.
Hayır.